18 kwietnia 2026 roku zapisał się na kartach historii szkoły jako dzień wyjątkowy – pełen wzruszeń, wspomnień i radości ze wspólnie przeżytych lat. Jubileusz 80-lecia Zespołu Szkół Centrum Kształcenia Ustawicznego w Radoczy zgromadził uczniów, absolwentów, nauczycieli – zarówno obecnych, jak i emerytowanych – oraz licznych zaproszonych gości.

Uroczystości rozpoczęły się Mszą Świętą w kościele Przemienienia Pańskiego w Radoczy, która nadała wydarzeniu podniosły i refleksyjny charakter. Był to moment wspólnej modlitwy oraz podziękowania za osiem dekad działalności szkoły, jej dorobek oraz ludzi, którzy ją tworzyli.

Dalsza część obchodów odbyła się w sali gimnastycznej, gdzie miał miejsce uroczysty apel. W trakcie wydarzenia nie zabrakło przemówień zaproszonych gości, którzy podkreślali znaczenie szkoły w lokalnej społeczności oraz jej wkład w kształcenie kolejnych pokoleń. Szczególnym momentem było wręczenie statuetek osobom zasłużonym dla ZSCKU w Radoczy – był to wyraz wdzięczności za ich zaangażowanie i wkład w rozwój placówki.










































Część artystyczna, przygotowana przez uczniów i absolwentów pod opieką pana Andrzeja Karcza, dostarczyła wielu emocji. Kulminacyjnym punktem była sentymentalna podróż przez dekady historii szkoły – przedstawiona poprzez archiwalne zdjęcia i muzykę wykonywaną na żywo. Całość stworzyła niezwykłą atmosferę, łączącą przeszłość z teraźniejszością. Na zakończenie apelu uczniowie zaprezentowali poruszający taniec teatralny pod hasłem „Oto jest nasza szkoła”, który spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem publiczności.





































Podczas jubileuszowych uroczystości uczestnicy mieli również okazję podziwiać wyjątkowy wernisaż prac plastycznych autorstwa nauczycielki Renaty Sopickiej. Ekspozycja wzbudziła duże zainteresowanie i stanowiła artystyczne dopełnienie wydarzenia.







Dodatkowo zaprezentowano historię szkoły utrwaloną na tablicach z minionych lat. Archiwalne materiały, zdjęcia oraz dokumenty pozwoliły uczestnikom cofnąć się w czasie i jeszcze lepiej poznać bogate dzieje placówki, budując atmosferę refleksji i dumy z jej wieloletniej tradycji.


Jednym z najbardziej oryginalnych elementów uroczystości był „Spacer przez czasy”. Uczniowie, ubrani w stroje charakterystyczne dla poszczególnych dekad – od 1946 aż po 2026 rok – poruszali się wśród gości, symbolicznie prezentując zmieniające się realia życia szkolnego. To żywe przedstawienie historii szkoły podkreśliło ciągłość tradycji oraz więź między pokoleniami.




Dużym zainteresowaniem cieszyła się także inicjatywa „Moja szkoła w jednym słowie”. Przy wejściu do sali gimnastycznej ustawiono metalowe logo szkoły, które zostało wypełnione słowami zapisanymi przez uczniów i gości. Każde z nich było osobistym skojarzeniem i emocjonalnym odzwierciedleniem więzi ze szkołą, tworząc wspólny obraz jej znaczenia w życiu wielu osób.










Po części oficjalnej przyszedł czas na poczęstunek oraz spotkania po latach. Była to okazja do rozmów, wspomnień i odnowienia dawnych znajomości w serdecznej, rodzinnej atmosferze.














Około godziny 16:00 rozpoczął się wyjątkowy punkt programu – koncert „Back to Radocza – Koncert Absolwentów”, połączony z jubileuszowym tortem. Absolwenci zaprezentowali muzyczną podróż przez dekady, łącząc różne style i pokolenia. Niezwykłym uzupełnieniem koncertu była multimedialna „ściana wspomnień” – Social Wall pod hasłem #BackToRadocza. Wyświetlane wpisy, zdjęcia i anegdoty uczestników wydarzenia tworzyły dynamiczną opowieść o historii szkoły, angażując wszystkich obecnych i budując wyjątkową, nostalgiczną atmosferę.









































Jubileusz 80-lecia ZSCKU w Radoczy był nie tylko podsumowaniem bogatej historii placówki, ale przede wszystkim świętem wspólnoty. Pokazał, jak silne więzi łączą kolejne pokolenia uczniów i nauczycieli oraz jak ważne miejsce szkoła zajmuje w życiu lokalnej społeczności. To wydarzenie na długo pozostanie w pamięci wszystkich uczestników.

Oto jest moja szkoła w wykonaniu uczniów ZSCKU w Radoczy
„Lubię wracać tam, gdzie byłem” Zbigniewa Wodeckiego w interpretacji naszych absolwentów oraz uczennicy